Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych to podatek liczony od przychodu, bez odliczania kosztów. Ta jedna cecha wyjaśnia wszystko inne: dlaczego jest tani dla usług, w których kosztów prawie nie ma, i dlaczego bywa katastrofalny dla handlu, gdzie marża jest wąska, a obrót duży.

Przykład, który pokazuje skalę: firma handlowa z przychodem 1 000 000 zł i kosztem towaru 900 000 zł osiąga dochód 100 000 zł. Na skali podatkowej zapłaci podatek od tych 100 000 zł. Na ryczałcie 3% — od całego miliona, czyli 30 000 zł, co jest niemal jedną trzecią jej dochodu.

Odwrotnie przy usługach: programista z przychodem 300 000 zł i kosztami 10 000 zł płaci 12% od 300 000 zł, a na skali płaciłby 12% i 32% od 290 000 zł. Różnica idzie w dziesiątki tysięcy na korzyść ryczałtu.

Stawki według rodzaju działalności

Stawka nie zależy od wysokości przychodu, a od tego, co robisz. Zakres od 2% do 17%.

StawkaCzego dotyczy (przykłady)
17%wolne zawody wymienione w ustawie
15%wiele usług wymienionych wprost: pośrednictwo, reklama, część doradztwa, usługi prawne poza wolnym zawodem
14%usługi w ochronie zdrowia, architektoniczne i inżynierskie, badania techniczne
12%część usług związanych z oprogramowaniem i IT, w tym doradztwo w zakresie oprogramowania
10%kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek
8,5%większość pozostałych usług, w tym najem do określonego progu, działalność edukacyjna, gastronomia bez alkoholu
5,5%roboty budowlane, przewozy ładunków powyżej określonej masy, część działalności wytwórczej
3%handel, gastronomia z alkoholem, część usług transportowych
2%sprzedaż przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych z własnej uprawy

Dwie rzeczy, na które warto uważać:

Jedna działalność, kilka stawek. Jeżeli prowadzisz różne rodzaje działalności, każdy przychód rozliczasz według swojej stawki. Trzeba wtedy prowadzić ewidencję, która pozwala je rozdzielić — a jeżeli nie da się tego zrobić, przepisy przewidują stawkę najwyższą z występujących.

Kwalifikacja usługi bywa sporna. Najczęstszy spór dotyczy granicy 8,5% / 12% / 15% przy usługach IT i doradztwie. To nie jest obszar, w którym warto zgadywać — przy większych przychodach różnica jednej stawki to kilkadziesiąt tysięcy rocznie, a interpretacja indywidualna kosztuje kilkaset złotych.

Limit przychodów

Ryczałt można stosować, dopóki przychód za poprzedni rok nie przekroczył równowartości 2 milionów euro. Kwotę przelicza się na złote według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego z pierwszego dnia roboczego października roku poprzedzającego, więc złotowa wartość zmienia się co roku.

Po przekroczeniu limitu od kolejnego roku przechodzisz na skalę albo podatek liniowy. Nie wypadasz z ryczałtu w trakcie roku.

Osobny, niższy limit dotyczy możliwości rozliczania się kwartalnie — tu progiem jest równowartość 200 tysięcy euro.

Składka zdrowotna — kwota stała, nie procent

To druga istotna różnica wobec pozostałych form.

Na skali i na liniowym składka zdrowotna jest procentem dochodu. Na ryczałcie jest kwotą stałą, zależną od progu rocznego przychodu. W 2026 roku progi dają trzy wysokości składki miesięcznej: 498,35 zł, 830,58 zł oraz 1 495,04 zł.

Praktyczne konsekwencje:

  • przy wysokim przychodzie składka przestaje rosnąć, co przy dużych kwotach działa na korzyść ryczałtu,
  • przy przychodzie blisko progu warto policzyć, czy opłaca się go nie przekraczać,
  • połowę zapłaconej składki można odliczyć od przychodu — to jedyne odliczenie dostępne na tej formie.

Jaką ewidencję trzeba prowadzić

Mniej niż przy innych formach i to jest realna zaleta.

Ewidencja przychodów — zapis przychodu z podziałem na stawki. To wszystko, jeżeli chodzi o podatek dochodowy.

Wykaz środków trwałych i wartości niematerialnych — mimo że amortyzacji się nie rozlicza, wykaz jest wymagany.

Ewidencja wyposażenia — w zakresie przewidzianym przepisami.

Czego nie prowadzi się: księgi przychodów i rozchodów, bo nie ma czego w niej zapisywać po stronie kosztów.

Przy czynnym podatniku VAT dochodzą rejestry VAT i plik JPK_V7 — ale to obowiązek wynikający z VAT, nie z ryczałtu, i dotyczy każdej formy opodatkowania.

Kto nie może wybrać ryczałtu

Ustawa wymienia wyłączenia. Najważniejsze w praktyce:

  • aptekarstwo,
  • handel częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych,
  • obrót wartościami dewizowymi oraz część działalności finansowej i ubezpieczeniowej,
  • wytwarzanie wyrobów objętych akcyzą, z wyjątkami,
  • świadczenie usług na rzecz byłego pracodawcy — jeżeli odpowiadają czynnościom wykonywanym na etacie w tym samym albo poprzednim roku.

Ostatnie wyłączenie jest tym, które zaskakuje najczęściej — przy przejściu z etatu na współpracę B2B z tą samą firmą. Pisaliśmy o tym przy przejściu na umowę B2B.

Czego tracisz, wybierając ryczałt

Lista, która często przeważa o wyborze bardziej niż sama stawka:

Brak wspólnego rozliczenia z małżonkiem. Przy jednym dochodzie wysokim i drugim niskim albo zerowym to bywa różnica kilku tysięcy złotych rocznie.

Brak rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Brak ulgi na dzieci z tego źródła.

Brak kosztów. Oczywiste, ale warto wyobrazić sobie rok nietypowy: zakup samochodu, remont lokalu, duża inwestycja. Na ryczałcie żadna z tych kwot nie zmniejszy podatku.

Brak rozliczenia straty. Strata w działalności na ryczałcie nie istnieje jako kategoria, bo nie liczy się dochodu.

Kiedy ryczałt wygrywa, a kiedy przegrywa

Wygrywa przy:

  • usługach z niskimi kosztami — IT, doradztwo, marketing, szkolenia, tłumaczenia,
  • stabilnym, wysokim przychodzie i braku planów inwestycyjnych,
  • najmie nieruchomości,
  • jednej osobie bez rodziny do rozliczenia wspólnie.

Przegrywa przy:

  • handlu i każdej działalności z dużym udziałem kosztu towaru,
  • produkcji z zakupem materiałów,
  • planowanych dużych inwestycjach,
  • działalności z dużymi, zmiennymi kosztami,
  • rodzinie, w której wspólne rozliczenie daje realną korzyść,
  • pierwszym roku, gdy koszty rozruchu przewyższają przychód.

Jak to policzyć zamiast zgadywać

Rachunek jest prosty i warto go zrobić na własnych liczbach, a nie na średnich z internetu:

  1. weź przychód z ostatnich dwunastu miesięcy,
  2. weź koszty z tego samego okresu,
  3. policz podatek: na ryczałcie — przychód razy stawka; na skali — dochód według progów; na liniowym — dochód razy 19%,
  4. do każdego wariantu dodaj składkę zdrowotną liczoną według właściwych zasad,
  5. odejmij to, co w danym wariancie wolno odliczyć,
  6. porównaj trzy kwoty.

Punkt 4 bywa pomijany i potrafi odwrócić wynik, bo przy ryczałcie składka jest stała, a przy skali rośnie z dochodem. Pełne porównanie trzech form rozpisaliśmy przy wyborze między ryczałtem, skalą i liniowym.

Ryczałt przy najmie — osobna sprawa

Najem nieruchomości poza działalnością gospodarczą rozlicza się dziś obowiązkowo ryczałtem i nie jest to wybór. Stawki są dwie: 8,5% przychodu do określonego progu i 12,5% od nadwyżki ponad ten próg.

Dwie rzeczy, które odróżniają ten przypadek od ryczałtu w działalności:

Nie ma możliwości rozliczania kosztów — ani remontu, ani odsetek od kredytu, ani amortyzacji. To zmiana wobec stanu sprzed kilku lat i dla części właścicieli oznacza istotnie wyższy podatek niż wcześniej.

Limit progu liczy się odrębnie dla małżonków, a przy wspólnej własności można złożyć oświadczenie o opodatkowaniu całości przez jednego z nich.

Najem w ramach działalności gospodarczej rządzi się innymi zasadami i tam wybór formy nadal istnieje — to jest pierwsza rzecz do ustalenia, zanim policzy się podatek.


W M&B prowadzimy księgowość jednoosobowych działalności i formę opodatkowania liczymy na konkretnych liczbach, a nie na tym, co najczęściej wybierają inni. Przy wątpliwej kwalifikacji stawki — a przy usługach IT i doradztwie jest to częste — sprawę prowadzi doradca podatkowy. Jeżeli dopiero zakładasz firmę, robimy to razem z klientem i formę ustawiamy od razu, zanim zamknie się termin na jej wybór.